اول/ صورتش را رنگ کرده بود. قرمزِ اناری. دست رفقایش را گرفته بود آورده بود «آزادی». به‌شان گفته بود این بار فرق دارد؛ این بار بچه‌ها به خاطر «روکم کنی» عرب‌ها هم که شده سنگ تمام می‌گذارند. به رفقایشان گفته بود این بار جادوگر یک تنه چراغ الهلال را خاموش می‌کند. اما نشد. رفقای پسرک پوزخند تلخی تحویلش دادند و حتا حوصله‌شان اجازه نداد که بمانند تا داور خونسرد بازی سوتش را بزند. اشک ریزان رفتند. پرسپولیس در آزادی به الهلال باخت.
دوم/ مصطفی دنیزلی باخت. نه به عرب‌ها که به شب نشینی جوان‌هایی که بساط قلیان کشیدن‌هایشان هر شب به راه است. دنیزلی باخت چون فراموش کرده بود که چرا دفعه قبل رفته بود. یادش رفته بود که چه کردند تا مجبور شود برود. او باخت چون ائتلاف اخراجی های فصل بعد، اینطور خواستند. دوباره‌‌ همان قانون همیشگی «بازیکن سالاری» بازتولید شد. سفره‌ی دلارهای نفتی که پهن باشد، تعامل میان بازیکن و خبرنگار (بخوانید حساب و کتاب) که برقرار باشد، سردار و دکتر و حاجی‌های تشنه شهرت/خدمت هم که باشند؛ می‌شود همینی که هست. مصطفی باخت تا برود تکلیفش را با خودش روشن کند. مصطفی باید بداند که «ائتلاف»! به این سادگی‌ها کوتاه نمی‌آید.
سوم/ فقط حکایت فوتبال نیست. حکایت زندگی ماست. فسادی که پای دندان تک تکمان ریشه زده و قلبمان را نشانه رفته است. فوتبال نماد این جامعه است. آینه‌ی روشن روزگار ماست. روزگار شهرت یافتن کوتوله‌هایی که رفیق رسانه‌ای دارند، کوتوله‌هایی که اگر لازم باشد به قول مادر بزرگ «محرم و صفر را یک سره سفره می‌اندازند» تا بمانند. حکایت دنیزلی نیست، حرف از دنیزلی هاست. آنهایی که دیر یا زود یا باید میدان را خالی کنند و یا به مناسبات جدید آدم‌های اطرافشان تن دهند.
چهارم/ چهره مصطفی دنیزلی مرا به یاد چهره‌ی مرحوم ایویچ انداخت. بعد از آن بازی تاریخی ایران و آس رم. یادتان هست چگونه پیش از جام جهانی به لطف بازی کاریکاتور گونه‌ی «ملی پوشان غرور آفرین» گل باران شدیم تا ایویچ دسترنجش را در جام جهانی به نظاره ننشیند؟

نوشته شده توسط امین شول سیرجانی در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1391 |

نوشته شده توسط امین شول سیرجانی در جمعه بیست و یکم بهمن 1390 |

نوشته شده توسط امین شول سیرجانی در پنجشنبه یکم دی 1390 |

نوشته شده توسط امین شول سیرجانی در جمعه سیزدهم آبان 1390 |

نوشته شده توسط امین شول سیرجانی در سه شنبه چهاردهم تیر 1390 |

نوشته شده توسط امین شول سیرجانی در دوشنبه ششم تیر 1390 |

نوشته شده توسط امین شول سیرجانی در پنجشنبه دوازدهم خرداد 1390 |